Wybieraj lokalizacje na podstawie rzeczywistej treści i zobowiązań operacyjnych
Lokalizacja to język i — tylko gdy ma to znaczenie — docelowy region odbiorców dla strony. Prowadź matrycę typu strony, języka, regionu, właściciela, różnic w treści, wzorca URL i fallbacku. Dodawaj wersję regionalną tylko wtedy, gdy jej główna treść lub warunki komercyjne faktycznie się różnią i ktoś jest odpowiedzialny za jej aktualizowanie; ogólna wersja językowa często jest lepszym wyborem.
Nie tłumacz jedynie nagłówków i stopki wokół niezmienionej treści głównej i nie nazywaj tego lokalizacją. Google ostrzega, że jedynie „boilerplate” może stworzyć złe doświadczenie i powtarzalne wyniki. Przejrzyj priorytetowe fragmenty, ceny, dostępność, polityki, wsparcie i komunikaty transakcyjne. Jeśli strona nie może być jeszcze obsłużona, pomiń ją zamiast publikować wprowadzającą w błąd powłokę.
Zapisz zamierzony kod, publiczny wzorzec URL, właściciela, docelowy kanonik, fallback i stan uruchomienia w jednej nadzorowanej tabeli.
Używaj stabilnych URL i pozwól użytkownikowi wybierać
Nadaj każdej wersji językowej bezpośredni URL, który przeglądarka i crawler mogą zażądać. Google zaleca odrębne URL zamiast zmiany języka za pomocą ciasteczek lub ustawień przeglądarki. Domeny krajowe, subdomeny i podkatalogi działają; wybierz wzorzec, którym zespół potrafi zarządzać konsekwentnie. Google wymienia parametry URL jako rozwiązanie niewskazane dla segmentacji opartej na URL.
Pokaż wybór języka lub regionu i utrzymuj użytkownika na wybranej wersji. Google odradza automatyczne przekierowania na podstawie domniemanego języka i wskazuje, że dynamiczne zmiany mogą uniemożliwić odkrycie wariantów. Nie używaj lokalizacji IP jako decydującego mechanizmu; Google mówi, że jest to trudne, ogólnie zawodowe i może ograniczać crawlowanie. Zachowaj bezpośrednie URL i łatwy sposób zmiany z powrotem.
Otwórz każdy URL lokalny w czystej sesji i potwierdź, że serwuje tę wersję bez odskoku opartego na lokalizacji.
Buduj kompletne, poprawne klastry hreflang
Klaster hreflang łączy równoważne URL lokalne. Google obsługuje elementy link w HTML, nagłówki Link w odpowiedziach HTTP dla nie-HTML oraz wpisy w mapie witryny XML i traktuje metody jako równoważne. Wybierz tę, którą Twój proces wydawniczy potrafi wygenerować i audytować. Każdy alternatywny URL musi być w pełni kwalifikowany, włącznie z https, i rozwiązywać się do zamierzonej publicznej strony.
Na każdej równoważnej stronie opublikuj ten sam zestaw: referencję do siebie i wszystkie wspierane alternatywy. Google mówi, że tagi mogą być ignorowane, gdy strony nie wskazują na siebie nawzajem i identyfikuje brakujące linki zwrotne jako częsty błąd. Generuj klastry z danych współdzielonych, nie z ręcznie edytowanych szablonów. Jeśli strona nie jest dostępna w danej lokalizacji, nie wymyślaj prawie-pasującej wersji jedynie po to, by wypełnić siatkę.
Dla każdej wymienionej pary zweryfikuj, że obie strony ujawniają ten sam zestaw alternatyw, łącznie z własnym URL.
Użyj metody nagłówka Link HTTP dla zlokalizowanych plików PDF, gdy znaczniki w sekcji head HTML są niedostępne.
Wybieraj tagi językowe z uwzględnieniem implementacji wyszukiwarki
Tagi językowe to identyfikatory takie jak en, en-GB czy zh-Hant. BCP 47 to ramy IETF będące najlepszą praktyką, a Rejestr podtagów językowych IANA jest rejestrem odniesienia, do którego W3C kieruje autorów. Zacznij od głównego języka, a dodaj skrypt lub region tylko wtedy, gdy wyróżnia on treść. W3C doradza trzymać tagi tak krótkie, jak wymagana różnica pozwala.
Dla hreflang Google stosuj zasady obsługiwanych kodów Google, a nie każdy składniowo poprawny tag BCP 47. Google wymaga najpierw języka, nigdy samego regionu i dokumentuje kody języka ISO 639-1 z opcjonalnymi regionami ISO 3166-1 Alpha-2. Wyraźnie informuje, że es-419 nie jest wspierany dla hreflang. Sprawdzaj kody podczas wdrożenia i odrzucaj improwizowane wartości w testach wdrożeniowych.
Używaj en-GB tylko wtedy, gdy wersja dla Wielkiej Brytanii różni się istotnie; w przeciwnym razie prostsze en jest lepsze.
Zachowaj zgodność sygnałów kanonika, fallbacku i treści
Kanoniczność wybiera preferowany URL spośród duplikatów lub bardzo podobnych URL; hreflang identyfikuje celowe alternatywy. Dla niezależnych stron lokalnych stosuj kanonik odnoszący się do samej siebie lub kanonik w tej samej wersji językowej. Google zaleca kanonik w tym samym języku lub najlepszy dostępny substytut. Kanonik międzyjęzykowy może skonsolidować w sposób niezamierzony alternatywę, którą chciałeś zaprezentować.
Użyj x-default dla osób, których język przeglądarki nie pasuje do wymienionych wersji, zwłaszcza w połączeniu z selektorem języka lub kraju. To fallback, a nie zamiennik realnych alternatyw. Zdecyduj, czy ma to być neutralny selektor czy strona domyślnego języka, spraw, by była użyteczna i unikaj pętli przekierowań. Utrzymuj widoczną główną treść każdej strony wyraźnie w jednym języku.
Porównaj żądany URL, ostateczny URL, kanonik, indeksowalność, cele hreflang i wpis mapy witryny dla każdej próbki.
Testuj wydanie jako zmianę tras i treści
Przed wdrożeniem sprawdź każdy typ szablonu: stronę główną, kategorie, strony komercyjne, redakcyjne, pomocy oraz zlokalizowane pliki. Zbadaj dostarczony head, nagłówki lub mapę witryny zgodnie z wybraną metodą. Potwierdź publiczne odpowiedzi, końcowe HTTPS URL, samodzielne i wzajemne alternatywy, cele kanonika, widoczną lokalną treść, działający przełącznik i brak przypadkowego noindex lub blokady robots.
Po publikacji sprawdź reprezentatywne strony w Search Console. Jego test na żywo sprawdza, czy Google może uzyskać dostęp do bieżącej strony; raport indeksacji może pokazać wybrany kanonik. Test na żywo nie może przewidzieć wybranego kanonika ani zagwarantować indeksowania. Prowadź datowany dziennik wydania z przetestowanymi klastrami, wyjątkami, właścicielami i dowodami retestów.
Zablokuj wydanie, gdy priorytetowa strona przekierowuje niepoprawnie, ma zepsutą parę wzajemną, konflikt z kanonikiem lub nie może być wybrana.
Wersjonuj konfigurację lokalizacji i zachowaj poprzednią mapę URL i adnotacji dla bezpiecznego cofnięcia wspólnego szablonu.