Hedeflenen sayfalar ve tekrar kullanılabilir kanıt ile başlayın
Arama yapanların bulmasını istediğiniz genel sayfaları listeleyin: önemli ürünler, makaleler, kategori sayfaları ve taşınmış URL’ler. Her biri için tercih edilen URL’i, beklenen yanıtı, dizine alınabilirliği, şablonu, sahibi ve önceliği kaydedin. Meşru hariç tutmaları ayrı tutun.
Temsili URL’ler için kimlik doğrulaması olmayan bir yanıt, başlıklar, yönlendirme yolu, sayfa kaynağı, render edilmiş görünüm, dahili bağlantı durumu ve sitemap durumu yakalayın. Her şablon ve URL paternini örnekleyin. Kanıt tarihli olmalıdır: CDN ayarı, dağıtım, izin katmanı veya kişiselleştirme daha sonra bunu değiştirebilir.
Çalışan bir ana sayfa, listeleme, ürün varyantları veya lokalize yolların çalıştığını kanıtlamaz.
Düzeltmeler ve sonraki gerilemeler karşılaştırılabilsin diye tarihli başlıklar ve render kanıtı tutun.
Dizine alınabilirliği kasıtlı bir karar haline getirin
Dizine alınabilirlik, bir sayfanın arama dizinine dahil edilebileceği anlamına gelir; tarama veya sıralama ile aynı değildir. HTML içindeki meta robots yönergelerini ve X-Robots-Tag yanıt başlıklarını kontrol edin. noindex yönergesi arama motorlarına bir sayfayı göstermemelerini söyler; X-Robots-Tag ayrıca PDF gibi HTML dışı dosyalara da uygulanır.
robots.txt’i ayrı olarak gözden geçirin. Bir tarayıcının noindex yönergesini görebilmesi için sayfaya erişmesi gerekir; bu yüzden o URL’i engellemek yönergenin görülmesini engelleyebilir. Dağıtıma alınmış, genel yanıtı kontrol edin çünkü CMS ayarları ve ortam bayrakları kurallar ekleyebilir. Noindex erişim kontrolü değildir: hassas materyali kimlik doğrulama ve uygun güvenlik incelemesi ile koruyun.
Hedeflenen dizin sayfalarında noindex, giriş gerektiren yanıtlar, staging referansları ve engellenmiş önemli varlıkları işaretleyin.
Bir HTTP yanıt başlığı, HTML head’in olmadığı durumlarda bile bir yönerge taşıyabilir.
Tercih edilen bir URL’yi tekilleştirin
Kanonikleştirme, HTTP ve HTTPS, host çeşitleri, izleme parametreleri, filtreler veya yazdırma sayfaları gibi çoklu veya çok benzer sürümler arasında tercih edilen URL’i tanımlar. Kanonik elementi, dahili bağlantıları, sitemap URL’ini ve yönlendirme hedefini karşılaştırın. Dizine alınabilir bir sayfa için bunların normalde aynı mutlak tercih edilen URL’i belirtmesi gerekir.
Çiftliği emekli ederken sunucu tarafı kalıcı bir yönlendirme kullanın. Google, kalıcı yönlendirmeler ve rel=canonical’ı güçlü sinyaller olarak tanımlar; sitemap dahil etme daha zayıftır; uyumlu sinyaller tercihi pekiştirir. robots.txt’yi kanonikleştirme amacıyla kullanmayın veya bir sayfaya karşıt kanonikler vermeyin. Kendi kendine referans veren bir canonical tercih edilen versiyonu belirtmeye yardım eder, fakat arama motoru seçimi sizin kontrolünüz dışındadır.
Varyantları, tercih edilen hedefi, gereken kontrolü ve bir sahibi belgelendirin.
Bir geçiş öncesi eski-yeni eşlemelerini test edin ve tersine çevrilebilir bir yönlendirme değişikliği hazır bulundurun.
Durum kodlarını ve yönlendirme davranışını kontrol edin
Durum kodları tarayıcılara ve tarayıcılara ne olduğunu söyler. Önemli canlı sayfalar amaçlanan içerikle anlamlı bir 2xx yanıtı döndürmelidir. İlgili bir ikame olmayan içerik gerçek bir 404 veya 410 döndürmelidir; taşınmış içerik en yakın ilgili ikamesine ulaşmalıdır. Yalnızca bir hata gösteren 200 sayfası soft 404 olarak değerlendirilebilir.
Her yönlendirme atlayışını kaydedin. Google genel web taraması için genelde 10 atlayışa kadar izler, ancak zincirler gecikme ve kırılganlık getirir. Google, 5xx ve 429 yanıtlarının taramayı geçici olarak yavaşlatabileceğini ve kalıcı sunucu hatalarının indekslenmiş URL’leri nihayetinde kaldırabileceğini söyler. Tekrarlayan hataları uygulama, CDN, origin, önbellek, bağımlılık ve dağıtım katmanları boyunca mühendislik sahibi ile araştırın.
Orijinal URL, atlayışlar, kodlar, nihai URL ve beklenen durumu kaydedin.
Bir atlayış daha eklemek yerine örtüşen CMS, CDN, host, locale veya slash kurallarını kaldırın.
JavaScript renderı ve rotaları doğrulayın
Önemli şablonlar için hem başlangıç HTML’ini hem de render edilmiş görünümü inceleyin. Ana içerik, başlıklar, bağlantılar, canonical, robots yönergeleri ve durumun render sonrası var olduğunu doğrulayın. Google, ayrı tarama, render ve dizinleme aşamalarını tanımlar ve render edilmiş HTML’de görünmeyen içeriğin dizine alınamayacağını belirtir.
Gezinme için href değerine sahip anchor öğeleri kullanın. Sadece fragment (kırp) tabanlı rotlar farklı içerik yüklüyorsa keşif için güvenilir değildir. Mevcut olmayan ürünleri, makaleleri ve filtrelenmiş URL’leri doğrudan isteyin. İstemci tarafı uygulamaların gerçek bir hata durumuna ihtiyacı vardır; Google, soft 404’leri önlemek için sunucu 404’üne yönlendirme veya noindex eklemeyi belgelendirir. Sunucu renderı veya önceden render etme yardımcı olabilir, ancak dağıtılmış yanıtı doğrulayın.
Yanıt HTML’ini, render edilmiş HTML’i ve insan tarayıcı görünümünü malzeme farklılıkları için kontrol edin.
Kaynak HTML’i tercih edin; eğer JavaScript bunu ayarlıyorsa çakışmayan tek bir canonical olduğundan emin olun.
Sitemap’ları ve dahili bağlantıları temiz tutun
Sitemap bir keşif haritasıdır, dizine alma komutu değildir. Başarılı, amaçlanan, tercih edilen kanonik URL’leri dahil edin; yönlendirmeleri, hataları, noindex sayfalarını, parametre çoğaltmalarını ve korumalı URL’leri hariç tutun. Google, tam nitelikli mutlak URL’leri önerir ve sitemap dahil etmeyi kanonik bir ipucu olarak değerlendirir, garanti olarak değil.
Sitemap’i doğrulayın ve bunu hedeflenen dizin listesi ve navigasyonla karşılaştırın. Google UTF-8 kodlaması ve sıkıştırılmamış 50 MB veya sitemap başına 50.000 URL sınırını belgeler. Daha büyük siteler için bunları anlamlı gruplara ayırın ve bir index kullanın. lastmod bilgisini yalnızca önemli, doğrulanabilir sayfa değişiklikleri için güncelleyin.
Hedeflenen URL’ler, sitemap girdileri ve iç bağlantılar arasında anlamlı farklılıkları araştırın.
Routing veya CMS değişikliklerinden sonra oluşturulan sitemap’i ve listelenen URL’lerden bir örneği kontrol edin.
Performansı ölçün ve denetimi kurumsallaştırın
Mevcut kullanıcı verisi (field data) varsa onu kullanın ve Core Web Vitals’ı araştırmak için kontrollü laboratuvar testleri yapın: yüklenme için Largest Contentful Paint (LCP), etkileşim için Interaction to Next Paint (INP) ve görsel stabilite için Cumulative Layout Shift (CLS). Ortalama değerler bozuk yüksek değerli bir şablonu gizleyebileceği için sayfa türüne ve cihaza göre segmentleyin.
Yavaş veya kararsız teslimatı resimler, CSS ve JavaScript, üçüncü taraf etiketler, fontlar, embed’ler ve önbellekleme üzerinden izleyin. Bir ölçümlenmiş değişiklik yapın, sonra render ve kullanıcı akışlarını yeniden kontrol edin. Alan verisi gerçek kullanıcıları yansıtır; laboratuvar verisi yeniden üretmeyi kolaylaştırır. Hiçbiri her gelecekteki tarayıcı veya ziyaretçiyi tahmin etmez. Riskli yayından sonra odaklı bir gerileme kontrolünü tekrarlayın ve geçişler veya platform değişiklikleri sonrası daha kapsamlı bir denetim yürütün.
Küçük puan artışlarından önce gelir-kritik veya yoğun kullanılan şablonlardaki hataları giderin.
Kapatmadan önce yanıtı, kanonik’i, render edilmiş içeriği, sitemap durumunu ve ilgili performans kanıtını yeniden kontrol edin.